یکی دیگه از آثار دیدینی مهم نرماندی «کلیسای جامع روان» هست که معروفیتش به علت ارتفاعش هست. نوک فلش کلیسا که توی این عکس داخل مه هست 151 متر از زمین ارتفاع داره. ظاهرا بین سالهای 1876 تا 1880 بلندترین ساختمان دنیا بوده.

اینم عکس صومعه کان که گیوم فاتح به عنوان کفاره طلاق دادن زنش ساخت و بعدا خودش توش دفن شد و چند صد سال بعد طی جنگهای مذهبی استخونهاش رو قبر درآوردن و الان فقط یکی از استخونهای ساق پاش اینجا دفن هست! 

شاید در هیچ منطقه دیگه ای از فرانسه انقدر پرچم کشورهای خارجی رو در هر شهر و روستایی در اهتزاز نبینیم. عکس بالا یکی از ده ها نمونه ای هست که دیدم. علتش این هست که در سال 1944 نیروهای متفقین در جبهه غرب از این منطقه بود که وارد خاک فرانسه شدن و درنهایت آلمان نازی رو شکست دادن. یه جورایی فرانسویا اینطوری به خارجیایی که برای آزادی اونا جنگیدن احساس دین میکنن.

نیروهای متفقین که اکثریت غریب به اتفاقشون انگلوساکسونها بودن بعد از یک بازی اطلاعاتی و جاسوسی گسترده در پنج ساحل نرماندی پیاده شدن. احتمالا فیلم «نجات سربان رایان» رو یادتون هست، اون صحنه بینظیر پیاه شدن نیروها از قایقها رو میگم. من هردفعه که اون صحنه رو میبینم یا یکی از صحنه های مستند از همون لحظات که دوتا هواپیمای آلمانی روی ساحل پرواز میکنن و سربازها رو به رگبار میبنده بغضم میگیره.  حالا نکته انحرافیش اینه که آمریکاییها که میدونستن با چه صحنه ای مواجه هستن و اولین کسایی که از قایقها پیاده میشن چه بلایی سرشون خواهد اومد در صف اول سربازاشون تماما سربازهای سیاه پوست الکلیزه شده رو قرار داده بودن!!! چیزی که ما هیچوقت تو فیلمها نمیبینیم!!!

اینم عکسی از قبرستان آمریکایی ساحل اوماها. در این منطقه و حتی بروتین توی شهرهای بزرگ همیشه یه قبرستان سربازهای خارجی پیدا میشه و این قبرستان آمریکایی بزرگترینشون هست که 9387 قبر رو تو خودش جا داده که بیشترشون متعلق به سربازهایی هست که در همون روز کشته شدن. اینجا یه جورایی شلمچه آمریکاییا هست، من هیچ جای دیگه ای اینهمه غربی ندیده بودم که بغض کنن و اشک بریزن! تقریبا تمام تورهای امریکایی که به فرانسه میان بعد از پاریس دومین توقفگاهشون اوماها بیچ هست.

اون عقبی واقعی هست

اینم یه تانک آلمانی

و خوب تعداد زیادی هم موزه های دولتی و خصوصی مربوط به نبرد نرماندی توی منطقه هست که خیلی هاشون هم تخصصی هستن. عکس بالا مجسمه ای هست جلوی ساختمان موزه کان که بزرگترین موزه مربوط به نبرد نرماندی هست. اونورش نوشته «نه خشونت*» روی دیوار موزه هم نوشته «از زخم من رودی از آزادی جاری شد**».

از نظر آثار طبیعی هم این صخره ها معروفترین جای نرماندی هستن. من که ندیدم ولی میگن تا پایین اون شیب پله داره و میشه رفت. در ضمن گاوهای نرماندی هم توی فرانسه معروف هستن، البته به گاو بودن!

برچسبها: ساحل اوماها, سفر, فرانسه, نرماندی

هاسپیتالرها که لباس سیاه با صلیب هشت گوشه سفید میپوشیدن از جانب پاپ حمایت میشدن و تمپلرها که لباس سفید با صلیب قرمز میپوشیدن توسط نظامهای سلطنتی اروپا. فرق این دو گروه شوالیه با اسلاف خودشون این بود که نه تنها سرباز بودن بلکه مومن هم بودن و هدف از تاسیسشون حفظ سرزمین مقدس از گزند «کفار» بود. بعدا این شوالیه ها تبدیل به تاجر، بانکدار و مدیران اداری هم شدند و به نوعی اولین تعاونی ها و سیستم بانکی منظم اروپا رو تاسیس کردن.  این دو گروه در تمام مدت عمرشون در حال رقابت و حتی جنگهای خونین برای بدست آوردن قدرت بیشتر باهم بودن.  

امروزه سازمان شوالیه های مالت 50 سفارت -غالبا در کشورهای مسیحی- و 10هزار شوالیه در سراسر دنیا داره و استاد بزرگ در روابط بین المللی هم سطح یک رئیس حکومت با عنوان شاهزاده (مثل شاهزاده موناکو) و از نظر کلیسایی همسطح کاردینال شناخته میشه. سازمان همچنان به ساخت بیمارستان و خدمات خیریه ادامه میده و تخمین زده میشه که سالانه بیشتر از 50میلیون دلار در فعالیتهای خیریه خرج میکنه.  

در نهایت برای اطلاعات بیشتر درمورد تاریخچه سازمان میتونین به کتابهای تاریخی مراجعه کنین (من خودم بعضی وقتا شگفتزده میشم  از این جملات قصاری که میگم) البته منابع من بیشتر دو تا فیلم مستند بودن.

موفق باشین

 

برچسبها: شوالیه، مالت، جنگ، صلیبی

پارسال از طریق یکی از معلم هامون با جشنواره انترسلتیک آشنا شدم. برای من که یه سال بود از ایران اومده بودم و از اینجور فستیوالهای خیابونی عملا تو ایران ندیده بودم (یعنی نداریم که دیده باشم، البته اگه تعزیه خوانی رو صرفنظر کنیم) این جشنواره برام خیلی جالب بود. جشنواره انترسلتیک یکی از جشنواره های فرهنگی فرانسه هست که سی و هفت سال پیش در شهر «برست*» برای اولین بار برگزار شد و بعد از حدود 20 سال به شهر«لوریان**» منتقل شد. یه جایی نوشته شده بود از نظر سابقه قدیمی ترین جشنواره فرهنگی فرانسه هست که هنوز برگزار میشه. هدف این جشنواره احتمالا زنده نگه داشتن فرهنگ و هنر سلتیک و پول درآوردن از طریق جلب توریست هست

*Brest

** Lorient

تصویر بالا پوستر رسمی جشنواره 2006 هست که از پوستر امسال خوشگلتر بود منم اونو گذاشتم. همینطور که توی پوستر میبینین موضوع این جشنواره بیشتر موسیقی و هنرهای نمایشی هست. پایین چپ پوستر یه لوگو زرد با علامت کانگورو میبینیم که نشون میده مهمان میژه اونسال جشنواره کشور استرالیا بود

ظاهرا سلتها از اقوال آریایی بودم که هزاره دوم قبل از میلاد مسیح وارد اروپا میشن و تقریبا در تمام حاشیه غربی قاره مستقر میشن. کم کم سلتها با اقوال دیگه مخلوط میشن و الان تنها در ایرلند، اسکاتلند، ولز و استان بروتین فرانسه جمعیت نسبتا خالص باقی مونده

رژه با پرچمهای ملل سلتیک آغز میشه. اون پرچم سفید و سیاهی که شبیه پرچم آمریکا هست پرچم بروتین*، یعنی بخش سلتیک فرانسه هست که خوب همیشه میزبان جشنواره هست و اولین پرچم هست. پرچم سفید و آبی کنارش هم پرچم اسکاتلند هست که امسال مهمان ویژه جشنواره بود، یعنی بخش زیادی از مراسم و فعالیتهای جشنواره درباره و به عهده اسکاتلندیها بود
*Bretagne / Brittany

نمونه هایی از لباسها بروتین که از تنوع زیادی برخوردار هستن و میبینن که معمولا کاملا پوشیده هستن

در بروتین در لباسهای سنتی زنان نوعی کلاه مخصوص میبینم یه جور توری بافته شده هست و هر شهری مدل منحصر به فردش خودش رو داره، وقتی عکسهام رو به مادر معلمم نشون میدادم از روی فرم کلاهها میگفت که مال کدوم شهر هستن. یه نکته دیگه هم اینکه تا اونجا که من دیدم سلتها بیشتر چشم و ابروی قهوه ای دارن (یکی به من فرق قهوه ای و بلوطی و خرمایی رو توضیح بده لطفا). البته بلوند و چشم آبی هم بینشون کم نیست ولی اولا بلوندیشون خفیف هست بعدشم از نظر تعداد در اقلیت هستن

این کلاهها هم معروفترین و بلندترینشون هستن. درضمن لغتی که خودشون به کار میبرن کلاه نیست، بلکه یه چیزی شبیه «آرایش مو» هست. بین بروتونها رنگهای سفید و سیاه (البته میگن اصولا سفید و سیاه رنگ نیستن) بیشتر از بقیه رنگها هم برای لباسهای مردانه و هم زنانه استفاده میشن

خیلی از گروههای فرانسوی که رژه رفتن به همراه بچه هاشون بودن، حتی توی گهواره

توی این عکس هم پرچم رو روی چوبی که برای خرمن به کار میره نصب کردن. خیلی از گروهها هم علائمی از کشاورز بودن با خودشون داشتن

روی این پرچم هم علاوه بر قایق ماهی گیری و داس یه قاقم سفید هست. قاقم از زمان «ملکه ان» یا «ان مقدس»* به عنوان سمبل بروتین استفاده شده. «سنت ان» مهمترین فروانروا یا درواقع ملکه بروتین بود که باعث اتحاد بروتین و فرانسه شد، خودشم اگه اشتباه نکنم با دوتا از پادشاه های فرانسه ازدواج کرد و بعدا لقب قدیس گرفت

اینم یه گروه ایرلندی که رقص ایرلندی میکردن. خب اینجور لباس نمیتونه خیلی سنتی باشه ولی علائمی که روشون دوخته شدن طرحهای سلتیک دارن

ولز هم یکی از مناطق سلت نشین هست و میبین که فقط مردای اسکاتلندی نیستن که دامن چهارخونه پا میکنن

همچنین مردای ایرلندی

و بالاخره مردای اسکاتلندی. اگه دقت کنین میبین که رنگ دامن های مناطق مختلف باهم فرق دارن

اینا سلتهای اسپانیایی هست. در گوشه شمال غربی اسپانیا یه منطقه هست که مردمش از نژاد سلت هستن

علاوه بر اینها گروههایی هم از کشورهای استرالیا و کانادا و نیوزیلند در جشنواره شرکت میکنن. اینا معمولا مهاجرایی انگلیسی ای هستن که به این کشورها مهاجرت کردن ولی خودشون رو سلت میدونن
اینم نی انبان، ساز معروف سلتیک. تقریبا تمام گروههای موسیقایی سلت از این ساز استفاده میکنن

یکی از فعالیتهای جنبی جشنواره فروش وسایل و یادگاری به توریستها بود. در این غرفه عروسک فروشی انواع جن و پری رو میفروشن. قسمت بزرگی از داستانها و افسانه های سلتیک درمورد موجودات افسانه ای هست که اگه فرصت کنم بعدا درموردشون مینویسم. درنتیجه دیدن عروسکها و نقاشیهای جادوگرها و کوتوله ها و جن و پری در اتاقهای بچه های اینجا اصلا عجیب نیست

عجیبترین چیزی که امسال دیدم یه گروه فلسطینی-لبنانی بود که موسیقی سلتیک میزدن و کاغذهایی رو بین مردم پخش میکردن. من هرچی گشتم هیچ اثری از حضور سلتها در فلسطین و لبنان پیدا نکردم البته غیر از دوره ناپلئون که اونجاها مستعمره فرانسه بودن ولی خوب اون دوره ناپلئون به اینجور نمادهای قومی میدون نمیداد و همه رو تحت عنوان فرانسه متحد نگه میداشت. یکی از ایرادهایی که به ناپلئون میگیرن (برعکس چیزی که من تصور داشتم اینا خیلی ایراد از ناپلئون میگیرن) اینه که در خود خاک فرانسه مناطق هم زبان و هم فرهنگ رو به چند بخش تقسیم کرد و استانهای جدید رو از چند فرهنگ مختلف تشکیل داد، اینطوری هر استان در داخل خودش انقدر درگیری و تشتت قومی داشت که به فکر استقلال از حکومت مرکزی نیفته

خب بسه واسه امسال. اگه اینترنتتون خوبه، میتونین بقیه عکسام که زیاد هم هستن رو اینجا و اینجا ببینین، اگرم اینرنتتون زغالی هست از خیرش بگذرین بهتره

شاد و موفق و درپناه حق باشین

برچسبها: جشنواره, سلتیک, فرانسه, لوریان